Back home

Reizen is

2010-12-28T21:25:00.005+08:00

Lieve mensen,

Ik ben weer thuis in Nederland! Na ontelbare vluchten, meer dan 10 landen en 4 continenten en ontelbare busreizen en autoritjes kom ik tot de conclusie: de aarde is rond. De wereld is mooi, de mensen bijzonder. Fantastische natuur, briljante gewoontes en gebruiken en culturen en bizarre ervaringen. In het bijzonder bedank ik L&T, Paul, mijn collega’s van RPC, Josh, Tim, Sjoerd, Menno en Johan voor het nodige faciliteren van verblijven en het samen verkennen van de windhoeken der aarde.

Ik zou hier over hoogte- en dieptepunten kunnen schrijven. Over welke landen en steden “outstanding” waren. Ik zou dan geen recht doen aan de verschillen. De uitersten waren enorm: de armoede van India, de decadentie van Singapore, de krapte van Hong Kong, de wijdsheid van de Grand Canyon. Wat ik wel kan doen is een nuancering geven over reizen.

Reizen heeft twee kanten. Pijn lijden en afzien en verwondering en verbazing. Eerst een impressie van lijden en afzien: wachten bij incheckbalies, vertraagde vluchten, weken aan de norrit vanwege; ja wat eigenlijk, gemiste aansluitingen, creditcard limieten, volle hotels, slecht weer, uitblijvende visa’s, niet-Engels spreken mensen waar je iets van moet, eindeloos onderhandelen over prijzen, pinpas kwijtraken, geen toiletpapier en niet te vergeten: het missen van vrienden en familie. Daar tegenover staan de leermomentjes op cultuurverschil gebied. De Indiase trots en de Spaanse velheid, de Koreaanse vriendelijklijkheid en de inferieurvoelende Mongolide minderheid in Noordoost India. Het ervaren van vriendschap samen in verre landen. Daar bovenop komen nog de wereldwonderen zoals Taj Mahal, Machu Pichu, maar ook mooie steden uit de meer moderne tijd: San Franscisco en Singapore. De oceaanzee de Pacific, de Andes, de theevelden van Assam. De drukte van Kolkata en Hong Kong, de rustige nonchalance van Amerikaanse prairieplaatsjes.
Eer aan Wie eer toekomt, Bedankt voor het volgen!

Peruanen praten Spaans

2010-12-15T04:59:00.006+08:00

Meesterschrijver en denker Menno de Vries heeft ons gezamenlijk verblijf in Peru gedeeltelijk beschreven op zijn blog. Een aanrader om te lezen!

Peru is fantastisch en de reis was wederom intensief. Gezellig 50 kilometer mountainbiken op gemiddeld 3500 meter hoogte door woest terrein, de inka cultuur beter leren kennen, en vooral de mooie stadjes en dorpen zoals bijvoorbeeld Arequipa.

Samengevat heb ik de omgekeerde Gringo trail gedaan. Eerst Cuzco met Machu Pichu, Puno, Arequipa en vervolgens met de Panamerica Sur langs de kust (Paracas) en Nazca noordelijk naar Lima. In Arequipa scheidden onze wegen: Menno ging terug naar Cuzco (Ongelooflijk dat hij daar kan afstuderen) terwijl ik mijn weg terug vervolgde naar Lima.

Meer fotos volgen zodra ik iets sneller internet heb. Eerst mijn vlucht naar Madrid maar even halen. Het is lekker zomerweer in Peru dus het zal wel wennen zijn in het koude Europa. Tot een later moment!

California!

2010-11-26T13:26:00.013+08:00

Zonder twijfel is dit het meest briljante en intensiefste onderdeel van mijn trip tot nog toe, credits for Sjoerd hier. Op zijn blog verwoordt hij trouwens netjes wat we allemaal uitgespookt hebben, hier nog een paar fotos van mijn kant.

Het waren ruim 4000 kilometers door het zonnige California, droge Arizona, het mooie Utah en het wisselende Nevada met haar eigenzinnige Vegas.

Bizar hoe compleet Westelijk USA eigenlijk is: fantastisch weer, goede wegen en ongelooflijk mooie natuur! Een onvergetelijke ervaring rijker kijk ik uit naar mijn volgende avontuur. Zuid Amerika, here I come!

Seoul

2010-11-13T14:17:00.009+08:00

Ik had mooi wat tijd over in Seoul. Snel door de immigration en vervolgens bracht een limousinebus me naar de stad. Goede uitvinding, limobussen.
Seoul is booming. Ze creeren er desnoods hele lappen land bij waar de Noordoostpolder bij in het niets valt. Ook kijken ze niet op van 8 baans ringwegen. Dan heb je dus 16 banen. Het heeft de wijdsheid van Beijing en de elegantie van Hong Kong. Met daar tussen in oude bouwwerken uit de grote dynastien uit de 13e eeuw.
De mensen zijn erg vriendelijk en behulpzaam. Zelfs als ze geen Engels kunnen willen ze je helpen. Aandoenlijk hoor.
Zuid Korea gelooft in zichzelf en dat is in alles zichtbaar. Bijna alles is flawless voor zover ik kan observeren in 1 dag, en zelfs de buschauffeur is trots op zijn beroep. Mooi om te zien. Op naar LA!

Singapore & Maleisie

2010-11-09T09:49:00.011+08:00

Singapore – Huge, Chinees, Discipline, Groei

Kuala Lumpur – Mega, Vuiler, Wijds, Moslim

Maleisie – Mooi, Palmolie, Rubber, VOC

What is next?

2010-11-01T08:47:00.009+08:00

Hoe de vlag er bij hangt na bijna 4 maand? Je zou kunnen zeggen dat er via verbazing naar verwondering iedere keer weer mogelijkheden bleken. Hoe het onderzoek naar de echte armoede al na twee weken geblokkeerd leek door militante groeperingen. Hoe ik vooral bezig was met coachen en bemoedigen en bevestigen.

Vier aandachtsgebieden van mijn onderzoek
Tijdens mijn afscheidsspeech heb ik, hoe clichee ook, gezegd dat ik meer gekregen heb dan ik heb kunnen geven. Vanuit de evaluatie met directe collega’s en betrokkenen heb ik begrepen dat het resultaat unaniem boven verwachting was. Na drie weken werken had ik voor mijzelf gesignaleerd dat ik een tekort heb aan “the ability to understand people who have low ability of understanding”. Dit werd door mijn collega’s onderstreept in de evaluatie. Toch vonden ze dat ik creatief was om in meetings met staf, doelgroep, andere belangengroepen (in totaal 40 sessies) de mensen aan het denken te zetten.

Tja, wat gaat die jongen nu doen. Vakantie vieren. Eens even lekker chillen in de bewoonde wereld. Heb al die powercuts, gebrek aan douchewater, slangen&kikkers&muskieten en niet te vegeten rijst en oploskoffie eerlijk gezegd ook wel een beetje gezien.

Onbekende slang in het compound
De komende tijd ben ik van plan om Singapore, Kuala Lumpur (&Maleisie), Hong Kong, Los Angeles (&California), Lima (&Peru) aan te doen (korte tussenstops niet meegerekend). Ben rond half december weer in Nederland volgens de huidige planning. Hou deze blog in de gaten!

Het verhaal van Malaki

2010-10-27T19:13:00.001+08:00

Malaki is een gewone dorpsjongen uit Hmarkhawlien, Noordoost India. Zijn familie produceert 20.000 ananassen per jaar. Met zijn 23 jaren jong studeert hij momenteel een jaartje Engels om toegang te krijgen tot Bachelor opleidingen in India.

“ Vandaag naar RPC kantoor geweest voor een gesprek met een zekere Jan uit Holland. Hij praatte over marketing, organisatie en veldtraining. Je moet weten: Ik zit sinds kort in het bestuur als secretaris van de ananas studie club begeleidt door RPC. Nou, dat heb ik geweten, een hoop gedoe zeg!

Tijdens de vergadering vroeg Jan of ik met zijn laptop notulen wilde maken. Ik had echt geen idee hoe ik zou moeten werken met dat ding, stel je voor dat ik iets stuk maak! Onze eigen computer is namelijk bij de laatste overstroming kapotgegaan. Ik pakte vlug mijn pen weer op.

Ik studeer Engels in Jiribam, maar die Hollandse knul praatte veels te moeilijk en veels te snel Engels. En hij stelde veel moeilijke vragen. Ik kan niet meer precies bedenken waarom die vragen zo moeilijk waren. Hij liet ons plaatjes zien, gaf ons opdrachten en liet ons discussieren en verliet ons soms voor een tijdje. Wat wij als bestuur moeten gaan doen. We begonnen om 10:30 en waren pas om 15:00 klaar. Ik zou eigenlijk nog wat ananassen moeten plukken, nou vooruit, dat kan morgen ook wel.

Sumwa, mijn collega die voorzitter is, begon tijdens de bijeenkomst te sputteren. Hij mag dan schoolmeester zijn van de grootste school van het dorp maar hij wilde graag weten wat hij precies moest doen. Jan vroeg of dit een verkapte uitnodiging was om India opnieuw te koloniseren. Vervolgens legde hij uit dat het veel beter is dat de studieclub zelf de plannen maakt en de verbindingen legt. Toch bleef Sumwa zeggen dat we hier in dit dorp blind zijn en geen perspectief hebben.

Jan vroeg of wij op konden schrijven wat de taken van de studieclub zouden moeten zijn. Eerst hadden we geen idee. Later kwam ik met een idee: we zouden onszelf kunnen trainen om marktgerichte ananassen te gaan telen. Per slot van rekening doen we nu gewoon maar wat we altijd deden, omdat de Britten ooit bedacht hadden dat hier wel eens ananassen zouden kunnen groeien.

Jan eiste dat we met minstens drie goede vragen kwamen over afzet van ananas en het opzetten van een studieclub. Dat lukte na een half uur praten. Jan leek erg blij te zijn met de 3 vragen. Ik hoop dat hij ons meer kan vertellen over bedrijven, verwerkers en teeltmethodes.

Na afloop van de meeting heb ik nog gezellig gevoetbald met mijn Hmar vrienden uit het dorp. En je raadt het nooit: Jan deed ook mee. Hij kon er niks van……”

Vrede

2010-10-16T15:08:00.004+08:00

Ben zo’n 3 week op reis geweest van Delhi naar Kolkata, van Kolkata naar Aizawl. Van Aizawl naar Hmarkhawlien. Target: Het te spreken krijgen stakeholders en het regelen van visa en overige permits.

Tussen de drukte door een bezoek gebracht naar het Moeder Theresa huis. Hier worden weeskinderen opgevangen en wordt medische zorg verleent aan vluchtelingen uit Bangladesh. In de drukke vieze stad is onderstaand motto confronterend:

“De vrucht van stilte is het gebed.
De vrucht van het gebed is geloof.
De vrucht van het geloof is liefde.
De vrucht van liefde is dienstbaarheid.
De vrucht van dienstbaarheid is vrede”

Na Kolkata afgereisd naar het mooie Aizawl in Mizoram. Heuvelachtige en weggevaagde wegen veroorzaakt door hevige regenval. Terug naar Assam met een jeeptaxi waar 11 mensen in passen. Heb ik maar voor de zekerheid twee zitplaatsen gekocht.

Eenmaal terug in Assam is er een Hindu festival (Puja) losgebarsten. Keiharde teringherrie het liefst midden in de nacht. Leuk, cultuurverschil. Had ze gevraagd of ze ook wisten of er een winkel was voor oordopjesBegrijp me niet verkeerd: het is interessant om met de hindoes te praten. Het gaat om het aanbidden van papier-machee poppen die van alles symboliseren zoals bijvoorbeeld educatie, welvaart of bezit.

Ben nu mijn project aan het overdragen en afronden en ga per 31 oktober India verlaten. KYI

Incredible India

2010-09-28T17:30:00.005+08:00

Goed nieuws: het gaat lekker hier in India. Eer aan wie eer toekomt. Hoogtepuntjes van de afgelopen weken zijn toch wel Guwahati en Shillong. Laatsgenoemde dorp heeft de eer om de natste plek van de aarde te zijn. En guess what: het regende en het miezerde. Op de foto de waterval eindigend in Bangladesh.

Daarna had ik de meest chaotisch busrit ooit: van Shillong naar Silchar. Mooie ervaring: lekke band, bus in de greppel. Het mooiste is dat de locals gewoon lekker doorslapen en ik geen oog dicht heb gedaan…..

Zit nu in Delhi na een korte stay in Kolkata. Ondertussen loopt het project aardig. De temperaturen worden wat aangenamen omdat de moeson tegen het einde loopt. Het ministerie dat mijn visum moet regelen was alleen wat documenten kwijt geraakt. Goed, hun probleem. Zal ze morgen es voorzichtig aan de oren trekken. Tot later!

Dog-eat-dog society

2010-09-09T23:51:00.002+08:00

Lieve mensen,
Delhi is heet, erg heet. Vooral zweterig. En erg smerig. Mensen poepen overal, echt fantastisch. De wegen zijn zelfs om en nabij de hoofdstad Delhi slecht. Stoppend verkeer, zonder enig doel. Koeien op de snelweg. Chaos. Ik raad u aan om “In India” van Adrian Verbree te lezen. Hij kan als geen ander verwoorden wat hier gaande is.

Heb mijn visum verlengd in Delhi en de nodige relaties opgebouwd met MNC’s om een afzetmarkt te creëren voor de luitjes in het arme noordoosten van India.

De samenleving is hard, ik heb mensen zien sterven op straat. Het lijkt alsof iedereen gefocused is op zichzelf, om te overleven. Mijn host noemde het dog-eat-dog society.

Afgelopen weekend was Josh, een maat uit Hong Kong naar Delhi overgekomen om samen een en het ander te bekijken. Met de trein naar Jaipur, vervolgens per taxi naar Agra en daarna terug naar Delhi. De Taj Mahal (wereldwonder en terecht houder van deze titel) bekeken. Gaaf. En vooral verbazing over de vieze dramatische omstandigheden van de bevolking. Josh, private equity analyst met meerdere jaren China ervaring noemde het “20 years behind on China”. Natuurlijk is er ontwikkeling, maar het is nog steeds primitief inclusief de mindset van de bevolking. De doelloosheid en kansloosheid is echt ongelooflijk.

Afgelopen maandag naar Guwahati gevlogen. Dat ligt in het noordoosten van India. Heb daar nog wat visits gedaan en ben nu afgereisd naar Shillong. KYI.

Manipur

2010-08-20T13:27:00.008+08:00

Lieve mensen, hier een verhaal over het leven in Manipur Churachandpur. Ik geef toe: ik had er ook nog nooit van gehoord. Maar het is een paradijs. De bergen, het mooie weer en het aangename klimaat maken het tot een wonderschoon geheel.

De werkelijkheid is anders. Sociale werkers en veldwerkers maken overuren om het onderontwikkelde land te helpen. Zo goed en kwaad als het gaat wordt microkrediet verstrekt.
Onderhuids gaat een verschrikkelijke werkelijkheid schuil: stam tegenover stam, stammenvolk tegenover “gewone mensen” en provincie tegenover Delhi. En dan heb ik het nog niet eens over huis-tuin-en-keuken corruptie. Wegen die alleen op papier zijn aangelegd. Fabrieken en scholen die slechts in de administratie functioneren. Om moe van te worden.

Onderwijl heb ik het goed naar mijn zin hier. RPC Churachandpur is een goede host: fijne voorzieningen, er wordt voor mij gekookt en mijn kleren worden gewassen. Prima dus. Mijn onderzoek loopt goed: zo’n 25 bezoeken in 2 week was vrij intensief maar zeer opbouwend. Er is hier altijd wel wat te doen in de vrije tijd: voetballen met de studenten van het trainingscentrum of rondrijden in het gebied op de motor. Nadeel hier: de stroom valt alleen erg vaak uit omdat het hoofd van de elektriciteitsbedrijf naar het schijnt een “Peitei” is, en ik me nou net bij de “Hmars” bevindt. Gezellig.

De trieste traagheid is dat de luitjes hier elkaar zelf aan de grond houden. De typische gehurkte zithouding (niet iedereen kan een stoel betalen) beschouw ik dan ook als symbolisch voor Manipur.
Nu er is er bijvoorbeeld een economische blokkade. Geen vrachtverkeer. Ik kan nog wel met het vliegtuig naar Delhi, maar daar houdt het wel mee op. En belangrijker: de middenstand betaalt het gelag. Alles wat je nodig hebt wordt duur. Zakje cement: 10 EUR ipv 4 EUR. Daar gaan je bouwplannen.

Mijn plannen zijn om de 23e voor 2 weekjes naar Delhi te gaan. Hou u op de hoogte!

Hmar

2010-08-04T20:47:00.009+08:00

Tot ongeveer 1910 waren het woeste inboorlingen die bekend stonden als koppensnellers. Nu lachen ze er om: VL, Sang, James en nog meer luitjes van hier. Al deze mensen behoren tot de Hmar stam. Zij worden naar eigen zeggen achtergesteld door de Indische overheid. Wat daar exact van waar is, is lastig vast te stellen. Wel kan ik zien dat de wegen hier erg slecht zijn. Op sommige plaatsen is de staat van de National Highways letterlijk onbegaanbaar. Lopen dan maar.

Hond en peper
Wat ook fantastisch is dat ze 3 keer per dag voor mij koken. Ik heb namelijk erg veel geluk, omdat degene die verantwoordelijk is voor mijn verblijf een aantal jaren in een Marriot hotel heeft gewerkt.
Dat ze dat doen, is niet overdreven omdat hun eigen eetgewoontes nogal verschillen van de mijne. In al mijn dapperheid besloot ik ook een maaltijd mee te eten. Geloof me, dat was geen pretje. Ze eten scherp, hond, bot en rijst. Vooral rijst. Eigenlijk alleen rijst. En alles met hun handen, want bestek kennen ze niet.

Mentaliteit
Tot nu toe verloopt het project erg soepeltjes. Gesprekken met stakeholders lopen goed en daarbij zijn de Ratarc medewerkers erg enthousiast. Voor mij heeft armoede een heel nieuwe dimensie gekregen: mentaliteit. Armoede als self-fullfilling prophecy. Tragisch maar waar. Tijdens gesprekken krijg je af en toe de indruk dat ze zichzelf buiten spel zetten. "The Government should...." of "You are the one to improve our situation"
Het antwoord zou moeten zijn: onderwijs en scholing. RPC, de organisatie van het project, heeft ook scholen. De hoofdmeester had mij gevraagd of ik een les wilde verzorgen.
Prima. Het is lang geleden dat ik zoveel schuchterheid en discipline heb gezien. 40 tot 50 jeugdige luitjes van tussen de 17 en 19 jaar. Allemaal klaar voor de grote wereld. “Sir, what kind of education should we follow next?” Tja. Wel erg leuk om te doen trouwens.

Keep the city clean
Wanneer je hier door de straten loopt (tussen de vele fietstaxi’s, oude auto’s, en Tata-trucks) bekruipt je soms het gevoel: “ruim die t*ringzooi nou eens op” Het is werkelijk ongelooflijk dat je in een stad als Silchar een semi-bovengrondse riolering hebt. De drek ligt langs de weg de rotten, fietstaxi murmen zich door de zooi. Wel overal bordjes met de tekst: “keep the city clean”. Gelukkig, het begin is er.

What’s next?
Heb het erg naar mijn zin hier. Ik vlieg naar alle waarschijnlijkheid vrijdag naar Imphal (Manipur) om daar een ander deel van mijn project uit te voeren. Hou u op de hoogte!

Noordoost-India

2010-07-22T14:14:00.002+08:00

Mijn eerste aanraking met India was denk ik ergens hoog in de lucht. Vlak voor de landing loopt één van de stewardessen met een luchtverfrisser al spuitend van voor naar achteren door het vliegtuig. U mag zelf bedenken waar dit ritueel voor was. Ik zal eerlijk bekennen dat ik na 4 vliegetappes in 24 uur ook niet de friste meer was.

Afgezien van de standaard hassle is mijn reis naar Noordoost India goed verlopen. Ik werd vriendelijk ontvangen op het kantoor/campus van mijn organisatie. Ze zorgen goed voor mij en ik voelde me meteen thuis.

Inmiddels zijn de lijnen van mijn project uitgezet. Ik zal de nodige visits doen, daarnaast begeleid ik de ontwikkeling van een draft-business model en ondertussen maak ik een training voor de staf hier. Voor mij is dit een hele uitdaging omdat werkelijk niets vast staat of geregeld is. Bij nul beginnen dus. De eerste paar weken zal ik vooral luisteren en aansluiting maken met de mensen en projecten hier.

Een heel aantal van de staf hier hebben in een Red-Een-Kind-Huis gezeten. Het was voor mij voor het eerst dat ik zag wat hulp kan uitwerken. Eer aan wie de eer toekomt.

Ps: Ik zal eerlijk bekennen dat het regelmatig voorkomt dat mijn spellingscontrole automatisch verspringt naar Engels (Vs.)

Mindanao

2010-07-17T20:38:00.003+08:00

Vrienden!

Het waren 2 fantastische weken. Ben nu rondgebruind en lekgestoken en zal morgen naar India vertrekken voor hopelijk 4 maanden.

Na aankomst bij L&T in Cagayan de Oro was het een aaneenschakeling van raften, ritjes in jeepneys, een bergwandeling, zwemmen in resorts, rondrossen op motors en niet geheel onbelangrijk: genieten van airconditioning.

Het is een land waar nagenoeg geen Westerse toeristen komen en dat merk je ook. "Hey Joe where are you going" is in het begin ms leuk, maar na een tijdje wel een beetje irritant.

Het cultuurverschil is enorm met Nederland. De indirectheid van de mensen is wel wennen en andersom uiteraard ook. Het is dus altijd maar afwachten wat er gebeurt als je een vraag stelt.

Als je 5EUR-per-dag-gids bijvoorbeeld voorstelt om "chicken with rice" te eten en je stelt voor om een "egg with rice" te eten en hij weet niet wat "egg" ook al weer was dan moet je maar begrijpen dat hij heel graag "chicken with rice" wil eten. En niet zeggen zoals ik: "no, not chicken, we would like to eat the product of a chicken"

Het land is wel prettig omdat de mensen eerlijk en humble zijn. Niet geheel onbelangrijk.

Verder willen mensen altijd meer rijst, meer suiker en meer vlees. Als je die lijn vast houdt, heb je op zeker aansluiting bij de locals.

Wens vanaf hier L&T veel succes met hun activiteiten in de Filipijnen.

Samenvattend was de vakantie erg gezellig en vormen de ervaringen hier wellicht prima referentiekader voor India.

India here I come!

Manilla

2010-07-04T10:14:00.001+08:00

14 miljoen gemoedelijke mensen die er het beste van proberen te maken. De rijken in Forbes park tot de sloppenwijken langs de Pasig rivier.

De stad heeft hier en daar een Spaans cathedraaltje maar het is toch vooral de Amerikanisering die de boventoon voert. Ook is de stad sterk katholiek. Op vrijwel elk voertuig is een christelijke zinsspreuk te vinden. Of zomaar bovenop een hoog kantoorgebouw: “In God we trust”

De Filipijnen leunen sterk op Spaanse en Amerikaanse wortels. Typisch Filipijns is lastig te identificeren: als ik iets moet noemen is dat hun soort van Willem van Oranje uit de 19e eeuw: Jose Rigal. Deze held kwam in opstand tegen de Spanjaarden. Uiteindelijk kwam echte onafhankelijkheid pas in 1946 onder Amerikaans bewind, compleet met democratie en constituties.

Heb zo in 2 dagen samen met Paul en zijn vrienden verkent. Als voormalig conculega van ING liet hij in eerste instantie vooral de “mooie” plekken zien. Enorme shopping malls, dikke auto’s. Paul noemt zichzelf upper-middle class. Hij en zijn ouders leven echter als een vorst achter muren met private guards en maid.

Let’s check out wat voor guard en maid Leendert en Tanneke hebben;)

Groetjes,

JU

India

2010-06-29T20:55:00.005+08:00

Lieve mensen,

Ik ga weer op reis. Ik vertrek 30 juni voor vrijwilligerswerk naar India gecombineerd met een wereldreis naar Azie en Amerika. 19 juli start mijn project voor DeVerreNaasten in Noordoost India. Ik ga in dit gebied werken. Ik ga een mooie en spannende tijd tegemoet, zou het leuk vinden als je me volgt,

groetjes,

JU

Angst

2009-09-16T23:44:00.001+08:00

Haastig vlieg ik de trappen af. Nog in gedachten verzonken over mijn onderzoek loop ik met grote passen naar mijn office ergens in het midden van het land. “Wie is de heerser van deze wereld?” roept een vriendelijke stem naast mij. Ik kijk op en zie dat een kleine vriendelijke man met snelle pasjes naast mij meeloopt. Ik besluit wat tijd te nemen voor deze man. Hoopvol kijkt hij mij aan en begint nog meer vragen te stellen. Meelijwekkend kijk ik terug en vraag me ondertussen af waar hij heen wil. “Je denkt zeker dat God de baas is over deze wereld he?” “Nou, de bijbel zegt dat demonen de baas zijn” “je moet je bijbel nog maar eens goed lezen!” Dit gaat een tijdje zo door tot dat ik denk: Genoeg gel*lt “Jezus heeft het kwaad overwonnen en in die vrijheid kan je leven” zeg ik. Beteutert kijkt hij mij aan. De zekerheid waarmee hij daarnet nog probeerde zijn boodschap over te brengen lijkt verdwenen voor een andere angst.
Ondertussen lopen we een stukje verder en probeert hij zijn positie te herstellen. “je kan beter contact opnemen met dit adres” al wijzend op een verfrommeld blaadje in zijn handen. “Zij zullen je wel vertellen hoe het zit”
Krijg nou wat denk ik: ik zit toch met jouw te praten? Ik vraag hem om zijn emailadres. Hij heeft zogenaamd geen pen bij zich. Na enig aandringen tot aan mijn kantoor meldt hij stotterend zijn email adres. Ik neem afscheid en wens hem een fijne dag toe. Werk aan de winkel voor Jezus.

Agri Italiano

2009-05-08T20:49:00.001+08:00

Eerst “redde” het Fiat concern het Amerikaanse Chrysler van haar ondergang door een belang van 20% te nemen. De baas van Fiat ziet kansen voor het combineren van afzetnetwerken maar ook productie capaciteiten. Deze week werd bekend dat de “krachten” van Fiat zich niet beperken tot Chrysler. Zelfs het Europese deel van GM, o.a. Opel zou er ook nog wel bijpassen. Kwartetten op het hoogste niveau.

Bovenstaande is een van de dingen die gebeurt bij een recessie: consolidatie. Maar hoe kan een bedrijf als Fiat opeens wel Amerikaanse giganten helpen? Volgens sommigen is Fiat slechts een dekmantel voor verdergaande overheidssteun aan een sector in een terminale fase.
Andere analisten voorzien dat het Fiat concern zich wil richten op de automarkt van na de crisis door zich te ontpoppen tot een global player. Om deze focus te verwezenlijken zouden eventuele andere takken van Fiat verkocht moeten worden speculeren analisten op bloomberg.com. Voor de techneuten: we hebben het over de blauwrode reus CNH. Deze agri-mannen genereren 20% van de omzet van het huidige Fiat concern tegen een redelijke winstmarge. Op de balans vertegenwoordigen deze activiteiten echter 30% waardoor een eventuele herschikking niet geheel uit te sluiten is.

Wàt gaan we doen?

2009-04-24T20:59:00.002+08:00

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: er wordt mijns inziens niet genoeg gepraat over wat we precies gaan doen aan de huidige recessie. Begrijp me goed: fantastische stimuleringspakketten en geldverruimingen zijn goede instrumenten om de business cycli te dempen. Maar de vraag wat er precies gestimuleerd moet worden blijft netjes in het midden. Jammer.

Zelfs het IMF sluit een V-vorm recessie uit. V-vorm betekent in dit verband een korte hevige teruggang met terugvering naar het oude niveau. Andere experts spreken over een L-shaped recessie. Mag u zelf bedenken wat dat betekent. Ik ben nu al benieuwd hoe de wereld er uit zit aan de voet van de L.

Ik neem u mee naar het huidig geld beleid. De rente laag gemaakt om de economie te stimuleren. Ook hier geen discussie over wat er dan geïnvesteerd moet gaan worden. We kunnen wel zien wat er geïnvesteerd werd in het afgelopen kwartaal. In ieder geval minder in bijna alle segmenten. Opvallend vind ik de ruime terugloop in investeringen in grondstoffen. Simpel gezegd zijn grondstoffen de basis van de reële economie. Terwijl de liquiditeit wordt aangewend de oude kapitalistische constructies te blijven stutten wordt de reële economie even vergeten. Ik ontken niet het verband tussen de virtuele en de reële economie maar de huidige stimulering is mij veel te virtueel en onzichtbaar.

Wat dan wel? Discussies over hoe om te gaan met onze aardkloot. Welke grondstoffen gebruiken we waar voor? Op welke vormen van duurzame energie zetten we in? Als we hier niet over na gaan denken worden we gepasseerd door de werkelijkheid zonder dat we er erg in hebben.

Kapitalisme van het Oosten

2009-04-07T22:24:00.005+08:00

In 2001 schreef David Smick in een artikel met als titel: “consumer of last resort”. Hij bedoelde hier mee dat de wereld economie een consument nodig heeft voor haar producten die zij voort brengt. De Verenigde Staten hebben deze rol toen serieus genomen en via slimme financiële constructies deze functie nog een redelijke tijd vervuld. Financial Times journalist Martin Wolf zette hier in 2007 vraagtekens bij. Hij schreef in de veelzeggende titel “Why the credit squeeze is a turning point for the world” al dat de Amerikaanse kapitalistische truck wel eens zou kunnen stoppen.

Het behoeft geen betoog dat er in 2008 structurele veranderingen op macro-economisch toneel zijn gekomen. De vacature van de consument is nog steeds actueel. Momenteel wijzen veel mensen naar de Verenigde Staten als de trigger voor de wereldeconomie. Anderen, zoals bijvoorbeeld de bekende belegger Soros denken dat China, ondanks exportafhankelijkheid, de nieuwe motor moet zal worden. Als we het macro-economisch gedrag van China bekijken zien we een voorzichtig opererende central overheid. Dit is zichtbaar in het lage aandeel van consumptie in het BBP, slechts 50% (vgl. de VS met 70%).

In een analyse uitgevoerd in mijn paper blijkt dat op micro-niveau wel degelijk een meer consumerende en dus wereldeconomie stimulerende China bestaat. Uit intra-regionale data over 2002 tot 2006 blijkt dat Chinezen de potentie hebben nieuwe kapitalisten te zijn.
In figuur 1 zijn combinaties van inkomen en consumptie uiteengezet.

Figuur 1: Verhouding inkomen en consumptiegraad
Wanneer we het besteedbaar inkomen uitzetten tegenover de consumptiegraad valt op dat arme provincies relatief veel consumeren. Dit is te verklaren doordat arme mensen relatief veel van hun inkomen letterlijk consumeren. Rijkere provincies laten een daling zien in consumptiegraad. Het belangrijkste waargenomen effect is echter dat als het inkomen dusdanig toeneemt de consumptie weer gaat stijgen. Het nieuwe kapitalisme is geboren in het Oosten. Ook de centrale bank van China probeert de Chinese middenstand aan het consumeren te krijgen. Als de overheid er ook nog in slaagt de burgers op een geleidelijke manier welvaart te bezorgen via bijvoorbeeld aandelen in staatsbedrijven lijkt niets een kapitalistisch oosters feestje in de weg te staan….

No words

2009-02-19T21:15:00.002+08:00

The wise man said just walk this way
To the dawn of the light
The wind will blow into your face
As the years pass you by

Hear this voice from deep inside
It’s the call of your heart
Close your eyes and you will find
The passage out of the dark

He found his’

Dutch smart-swap?

2009-02-03T03:59:00.003+08:00

Natuurlijk: het gaat nog niet heel lekker met de kredietcrisis. Verliezen door afboekingen, ontslagen, nieuwe rondes overheidssteun en ga zo maar door. Maar valt het niet allemaal mee? Een aantal controleerbare feiten aangevuld met een hoopvolle conclusie.

Herinnert u zich nog de protesterende aandeelhouders van ABN-AMRO in 2007? Een stel rebelse investeerders vanuit Londen, die werkten onder de naam The Children Investment Fund (TCI). Hun boodschap: de som van de opgehakte delen van ABN-Amro bedraagt meer dan de waarde van het hele consortium .
Gelukkig zou ING de Nederlandse eer kunnen redden. Weg met die rovende Schotten, Spanjaarden en Belgen. Maar nee, ING’s experts oordeelden anders: ABN-Amro werd uiteindelijk opgesplitst in drie delen: Royal Bank of Scotland (RBS), Fortis en Banco Santander kregen ieder een deel.
Vervolgens sloeg de kredietcrisis toe, de gevolgen zijn bekend. Fortis is gecrashed, Banco Santander bevindt zich in een uitermate slechte positie, om over de situatie van RBS maar te zwijgen. Laatstgenoemde draait nu op voor de verliezen van het internationale deel van ABN-Amro, deze zijn berekend op 13 miljard euro, resulterend in een totaal van 31 miljard verlies voor RBS . De afschrijving van 13 miljard euro valt in het niets bij de verliezen geleden door ING.
Morrende aandeelhouders zijn mogelijk niet de oorzaak, maar vormen het schild en alibi waaronder ABN-Amro van haar toxische verplichtingen in Amerikaanse hypotheekmarkt af kon komen. Zogezien was het een briljante van de Nederlanders bankiers ABN-Amro te laten kopen door RBS en Santander en Fortis zodat het NL’se deel weer aan haar opbouw kan beginnen. De tranen van Bos zouden dus best eens krokodillentranen kunnen zijn.

The Pearl in the Land of the Dragons

2009-01-01T00:50:00.006+08:00

De laatste weken in Hong Kong zijn voorbij gevlogen, en ik ben momenteel al weer een weekje in Nederland. Wat heeft deze jongen eigenlijk gedaan in dat verre vreemde China? Wat heeft hij gezien, wat heeft hij geleerd van de cultuur? Wat neemt hij mee? Dit verhaal is uiteraard gebaseerd op slechts eigen ervaringen.

Inderdaad, Chinezen zijn anders dan westerse mensen. In gesprekken met locals blijkt dat de kloof tussen de bevolkingsgroepen wederzijds is. Chinezen begrijpen westerlingen niet en vice versa. Iemand die ik ontmoette omschreef het als volgt: Chinezen laten niet snel zien wat hun intenties zijn. Met andere woorden: je weet nooit waar je echt aan toe bent. Verder zijn ze veel meer afwachtend en zien ze bewust of onbewust westerlingen als “hogere” mensen. Ze proberen in alles het westerse te kopiëren of the imiteren.
Verder merkte ik in gesprekken met Chineze mensen dat sommigen “feeling”, “touch” of “clou” missen; simpelweg doordat ze zichzelf niet permitteren na te denken.
Een ander punt is dat hun “eer” of “face” heel belangrijk is. Dit is het beste uit te leggen dat ze het lastig vinden fouten toe te geven omdat ze het persoonlijk zwaar aantrekken. Direct zijn is dus not done (een van mijn vele leermomentjes).

Hong Kong is een aparte stad binnen China. Het is veel rijker dan China en zit vol met westerse bedrijven, met name banken. De mensen spreken er een Chineees dialect: het kantonees. Deze taal is voor mij niet te leren: gewoon Chinees zou nog eerder haalbaar zijn. Ik ben geen westerling tegen gekomen die kantonees spreekt: wel heel veel Chinees sprekende westerlingen.
Een veelgehoorde kreet is dat China de wereldeconomie gaat overnemen. Natuurlijk, ze doen het goed qua wereldhandel: hun munt de Renminbi werd de afgelopen jaren fors meer waard. En inderdaad, ze laten indrukwekkende groeicijfers zien. De keerzijde is echter dat het land hopeloos inefficiënt is. Om sociale onrust te voorkomen zijn er kunstmatige baantjes gecreëerd. Zo zijn er mensen die de hele dag de liftknopjes voor je bedienen etc. Er wordt geschat dat vanwege de inefficiëntie de economisch groei minimaal 7% moet bedragen om quitte te draaien. Tegelijk heeft China enorme bedragen te besteden, zie bijvoorbeeld het aangekondigde draconische stimuleringsplan. In de gaten houden dus.

Tot slot nog een paar algemene opmerkingen. Vergeet niet dat China een totaal ander bestuurlijk systeem heeft. Recentelijk zei de premier van China: “Je weet nooit wat de VS wil, er spreek iedere keer iemand anders. Dat komt door hun gekke democratische systeem”. Deze uitspraak symboliseert voor mij ook hoe Chinezen denken en leven. Ze leven niet in vrijheid, maar binnen duidelijk afgebakende grenzen. Lekker duidelijk en makkelijk. Het ontbreken van vrijheid zoals wij die kennen kan je ontdekken door Chineze kranten of websites te lezen. Pure propaganda, zou je kunnen zeggen, maar misschien is het huidige systeem wel de enige om de 1.3 miljard mensen op een fatsoenlijke manier bij elkaar te houden (Tibet, Taiwan). China: een communistische tijger met de scherpe tanden van het kapitalisme.

Beijing

2008-11-26T22:51:00.013+08:00

Het is eventjes vliegen naar de wereldstad in hoge noorden van China: Beijing (of Peking). 15 miljoen mensen op een oppervlak half zo groot als Nederland! Ik had mijn berevelletje toch niet voor niets meegenomen naar China, want het was zo’n 2 graden toen ik uit mijn vliegtuig stapte. Mijn studiegenoot Rienko Werkman, die voor zijn stagebedrijf in Beijing en omstreken zit, haalde me van het vliegveld.

De volgende dag met een Chineze collega van Rienko naar de Great Wall. Het was nog ff een klimmetje maar dan heb je ook wat. Onvoorstelbaar dat ze in de middle-of-nowhere zo’n imposant bouwwerk plaatsen, maar supermooi om te zien. Daarna toerden we naar het zomerpaleis van de voormalige keizers om vervolgens even een kijkje te nemen in het olympisch stadion “the Birdsnest”. De volgende dag op naar de Forbidden City, het oude centrum van de keizerrijken. Gaaf om te zien! Het kostte weliswaar 3 taxi’s om er te komen omdat de taxichauffeur ons niet begreep en wij hem niet, maar dat mocht de pret niet drukken. Vlak ernaast het enorme plein van de hemelse vrede met het Mao-soleum. Tot slot nog even naar het park met de Temple of Heaven geweest om de dag even af te sluiten.

Op zondagavond vertrok Rienko weer naar het binnenland van China omdat zijn collega op maandag niet mag rijden vanwege een antismog-maatregel. Het nummer van het kenteken bepaald namelijk op welke dag je niet mag rijden (1 dag per week). De stad was trouwens behoorlijk schoon en fris, dus het valt mee met de vervuiling.

Maandag ben ik bij bij de Rabo office van Beijing geweest. Even een paar handen schudden en kort wat overleggen. Omdat mijn trein pas ’s avonds ging heb ik daar even een dagje gewerkt.
De treinreis was trouwens een mooie ervaring. Dwars door China van noord naar zuid tussen de locals. In mijn beste Mandarijn stelde ik mij voor aan mijn medereizigers en probeerde ik me wat verstaanbaar te maken. Een van mijn medereizigers was toevallig een Chineze Engels leraar, maar ik snap nu ook waarom Chinezen niet zo goed Engels spreken...

stay tuned!
JU

This is life

2008-11-20T22:34:00.018+08:00

Afgelopen weekend met een groep vrienden naar de Filipijnen geweest. Onvoorstelbaar mooie natuur afwisseld met bizarre armoede. 87 miljoen mensen proberen in dit land een fatsoenlijk leven te leiden. De Spaans Amerikaanse invloeden zijn goed zichtbaar: overal katholieke kerken en Engels sprekende mensen.
De eerste dag verbleven we in een resort met alle luxe. Buiten het resort komen de locals meteen op je af in de hoop dat je hen services gebruikt in de meest ruime zin van het woord. De tweede dag reisden we af naar Bohol, een ander eiland. Voor een paar euro een busje met chauffeur huren en touren langs watervallen, heuvels, rijstvelden etc. Daarna namen we de ferry terug naar Cebu om vervolgens met een auto naar het noordelijkste puntje van het eiland te gaan. De wegen waren enorm slecht: maar we arriveerden uiteindelijk Maya. Een lokale catamaran bracht ons naar Malapascua: Een eiland met slechts 6 uur per dag electriciteit en supermooie stranden. Een tochtje met snorkelen en s’avonds een massage maakten deze trip fantastisch. De locals zijn enorm arm maar spreken Engels. Zo kom je te weten dat ze geen idee hebben van dat er meer is dan hun eiland. Wanneer ik ze vertelde dat er in Hong Kong zo’n 140.000 filipino’s werken als huishoudster voor zo’n 340 euro per maand lijkt het ze een goede deal. Vanuit Nederlands perspectief lijkt een 340 euro werkslavin uitbuiterij, vanaf de ander kant is het een mogelijkheid uit de armoedecircel te komen.

Mijn buurman afkomstig uit Manilla werkzaam bij een conculega bank, vertelde me dat ik nu geen goed beeld heb van de Filipijnen omdat ik de hoofdstad niet heb gezien. Ik hoop voor hem en zijn land dat hij gelijk heeft. Voor mij eerst een andere hoofdstad: ik ga komend weekend naar Beijing.

groeten,

Jan Ubbo

They have no idea what they are doing

2008-11-10T20:53:00.022+08:00

Afgelopen weekend ben ik met Josh (USA) naar de stad Shenzhen geweest. Shenzen (14 miljoen) ligt vlak boven Hong Kong (7 miljoen) in mainland China: dus gezellig de grens over, door de checkpoortjes etc. Het was meteen duidelijk dat we in China waren: de lopende band voor de bagagescan liep opeens terug, roggelende bejaarden in de trein, starende Chinezen en ga zo maar door.

Gewoon doorlopen is het devies: net als toen we twee vechtende mannen tegenkwamen. They had no idea what they were doing. Dit was trouwens het enige geweldadige, ik had het crimineler verwacht. Mensen in Hong Kong gaan namelijk niet graag naar China omdat ze het gevaarlijk vinden. Wel, mijn ervaring was dat mensen in China wat vriendelijker zijn dan in Hong Kong, al is het leven er harder dan Hong Kong vanwege armoede. In Hong Kong leeft iedereen om te werken, in Shenzhen leek het andersom te zijn. Een kleine nuance: het feit dat Chinezen zo vriendelijk waren had er waarschijnlijk mee te maken dat Josh vloeiend Mandarijn spreekt. Wil je iets bereiken in China: spreek de taal en je krijgt alles voor elkaar (among other countries I guess). En natuurlijk waren er de “mag ik met jouw op de foto” situaties.

Boven in het hoogste gebouw van Shenzen konden we goed zien hoe enorm de stad is: 360 big city. En dan te bedenken dat China vol zit met onbekende maar even grote migrantensteden. De stad is in de afgelopen jaar getransformeerd naar een metropool met 14 miljoen inwoners. Shenzhen is trouwens niet geheel naamloos: het heeft de op een na grootste haven van China.

Al verder lopend kwame we langs een park “the Window of the World”. Een lachertje: heel de wereld, replica’s inclusief Eiffeltoren, Socrates en de Pyramiden worden bekeken door talloze Chinese toeristen. Daarna kwamen we in een park en uiteindelijk bij de rivier. Daar bleek hoe vuil de stad is. Ironisch was dan ook het bordje bij de rivier met de slagzin: “The clean water and the beautiful river is the civilised languages between human beings and nature” Vervolgens hebben we een local restarantje gepakt. Toch frappant dat kip altijd geserveerd moet worden met kop. Chinezen eten namelijk alle delen van de dieren, en dat fenomeen upgraden ze in een knip tot hun cultuur. Respect.

Op de terugreis kom je dan toch nog weer een Nederlander tegen. Onsubtiel als hij was begon hij te vissen naar een baan bij de Rabo (hij zat zelf (nog) bij de andere grote onafhankelijke Nederlandse bank). Dit brengt mij weer bij mijn stage: ik heb het prima naar mijn zin bij de Rabobank. Huidige projecten zijn bijna afgerond en nieuwe uitdagingen liggen voor het oprapen. Maar komend weekend ga ik er even een paar daagjes tussenuit naar Filipijnen.

groetjes,

The chase is better than the catch?

2008-10-29T23:39:00.003+08:00

De uitgebluste gezichten van uitputting verraden

Onvruchtbare zoektochten naar het streven

Te bereiken wat nog niet is:

Rijkdom, status, geluk

Lijden aan vluchtige tijdelijkheid

Als een huis gebouwd op zandderivaten

Instortend onder druk van collaterale verplichtingen

"Maar Gij hebt ons naar U toe geschapen,
en rusteloos is ons hart tot het rust vindt in U."

a Dutchman in Hong Hong

2008-10-13T20:53:00.017+08:00

Dag vrienden! Deze keer een story met wat foto's over de fantastische stage die ik hier heb. Iedere dag baan ik me een weg door hordes Chinezen en expats om in een paar minuten te arriveren op de office.

Overdag werk ik van 9 tot een uurtje of 6 á 7. Voor meer inhoudelijke informatie verwijs ik u graag door naar de corporate website. (Eigenlijk cooperative website maar dat doet er niet zoveel toe; behalve in deze tijden natuurlijk).

Kayak
Afgelopen zaterdag was het heerlijk weer om even lekker te kayakken. Het is hier namelijk nog steeds zo’n 25 graden met redelijk wat zon. Het was echt relaxed om lekker rond de eilandjes te peddelen.

's Avonds ben ik met een Nederlandse vriend naar een jeugdbijeenkomst geweest van een van de vele internationale christelijke gemeenschappen. Het is verbluffend hoe professioneel ze hier alles aanpakken. Voor elke kerkdienst wordt bijvoorbeeld een speciale commercial gemaakt. Het is misschien wat overdreven, maar het getuigd wel van drive. En nog het allerbelangrijkst: het draaide niet om hoe gaaf of cool het was maar om Hem,

Tot zover mijn verhalen voor nu,

Adios,

Banking 2.0

2008-10-07T14:16:00.000+08:00

Waait de kredietcrisis vanzelf over? Of ben je bezord over of er nog geld uit de pinautomaat komt? Of ben je misschien blij dat er een kredietcrisis is? Belangrijke vragen die om een analyse vragen. De feiten. Wat er nu gebeurd in de financiele wereld is echt nog nooit vertoond. Fortis, inclusief het overgenomen ABN Amro wordt onderdeel van de Nederlandse staat wegens liquiditeitsproblemen. Wat er verder gaat gebeuren is heel spannend: bijna niemand durft voorspellingen te doen, vallen er meer banken?

Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Het antwoord is eenvoudig: Fortis heeft zich verslikt in de overname van ABN Amro. Een simpel rekensommetje laat dit zien: Fortis betaalde vorig jaar 24 miljard Euro voor ABN Amro, Wouter Bos kocht vrijdag 3 oktober 2008 ABN Amro + het Nederlandse deel van Fortis “terug” voor 16.8 miljard Euro. Dit is natuurlijk allemaal makkelijk gezegd achteraf, niemand had voorzien dat de situatie in de financiele markten zo zou verslechteren. Laten we de tijd even ruim een jaar terugdraaien.

Zomer 2007. Alan Greenspan presenteerd zijn boek “the Age of Turbulence”. Om snel te begrijpen wie hij is; Greenspan draaide van 1987 tot 2006 aan de belangrijkste financiele knoppen in America. In zijn boek prijst hij het absorptievermogen van de economie na 11 september 2001. Met turbulence bedoelt hij dus het crashen van de passagiersvliegtuigen in de Twin Towers: geen woord over kredietkrisies! Als de belangrijkste financiele man van de VS dit niet zag aankomen: wie dan wel?

Terug naar de realiteit: De VS heeft vrijdag 3 oktober toch ingestemd met de uitkoop van slechte hypotheken. Er wordt 700 miljard dollar geinvesteerd door de Amerikaanse staat. Vergelijk met de sitatie na 11 september 2001: toen werd er “slechts” 100 miljard ingepompt. Het is echt ongekend in de Amerikaanse “vrije markt” om zo hard in te grijpen. (Eigenlijk is de vrije markt in de VS helemaal niet zo vrij, maar dat terzijde)

In feite hebben we nu te kampen met de gevolgen van de reactie op het instorten van de Twin Towers. Ja, lees deze zin nog maar een keer: dit is belangrijk. Als reactie op de aanslagen van 11 september verlaagde America onder bevel van Greenspan de rente voor banken naar uiteindelijk 1% in 2004. Zie hiervoor grafiek 1.0 waarin de rente over de jaren is weergeven. Het is heel duidelijk dat er in de periode van lage rentes zoals aangegeven door de pijl te gemakkelijk en teveel geld is uitgeleend.

Grafiek 1.0 Historische Amerikaanse basisrente (%)
Bron: Homefinance.nl
De Amerikaanse rente is “te diep gegaan”. Het is eigenlijk heel simpel: er zijn nu teveel leningen met de status “geld wat je misschien niet terug krijgt” in omloop. Daardoor vertrouwen banken elkaar niet meer en is de rente tussen de banken omhoog gegaan. Hierdoor kwam o.a. Fortis vorige week in de problemen: klanten liepen weg.

Op maandag 6 oktober is de angst voor het verslechteren van de economie als gevolg van de kredietcrisis ook over geslagen op de beurzen. Het is begrijpelijk dat banken als ze aan elkaar duurder uitlenen dat de gewone bedrijven, klanten van de bank, hier ook nadelige effecten van ondervinden. De grootste vraag is of het vertrouwen tussen de banken weer terugkeert zodat de beurzen ook weer stabiliseren. Het lijkt er als ik dit schrijf wel op: de futures van de Amerikaanse index staan hoger.

Okay, mooi verhaal: maar wat vindt ik er nou van? De een zegt: we zijn er zelf schuldig aan. De ander zegt: het zijn de Amerikanen. Ikzelf denk het laatste: de Amerikanen organiseren nog altijd het feestje en weten daarom het eerst waneer het bier op is. De rest blijft achter met de kater, gezien de sterkere dalingen van beurzen buiten de VS gisteren. Maar je kan het natuurlijk ook positief bekijken: de kredietcrisis heeft ook zo zijn voordelen.

We moeten met zijn allen back to reality: een kleine loskoppeling van de hybride financiele organisaties kan geen kwaad. Creëer weer duidelijkheid in het systeem: zorg dat de mannen die de keuzes maken ook daadwerkelijk de gevolgen moeten dragen. Misschien leidt dit wel tot hogere rentestanden, maar dat is nog altijd beter dan leven in een bubble die elk moment weer “een beetje” of “helemaal” knapt. Op de langere termijn is dat beter voor iedereen.